Cuda wianki - Święto ognia i wody w Połańcu

Cuda Wianki to jedyne w swoim rodzaju, przepełnione słowiańskimi rytuałami i obrzędami Nocy Kupały wydarzenie.

Najkrótsza noc w roku, poświęcona została najpotężniejszym ze znanych w słowiańskich czasach żywiołom: wodzie i ogniu. Zapowiedzią Misterium Świętojańskiego były starosłowiańskie warsztaty, które w naturalny sposób obudziły w uczestnikach wspomnienia dzieciństwa i ciekawość przeszłości. Lepienie z gliny, strzelanie z łuku, smak pieczonych na ogniu podpłomyków, dźwięk bębnów i zapach wyplatanych wianków pozwolił zbliżyć się do zwyczajów naszych przodków i poczuć więź z naturą.

Dopełnieniem całości były wianki świętojańskie, które pięknie prezentowały się na tle słowiańskiej scenerii. Komisja konkursowa w składzie: Jacek Nowak Burmistrz Miasta i Gminy Połaniec, Monika Pławska Dyrektor Centrum Kultury i Sztuki w Połańcu i Małgorzata Kurgan instruktor plastyk z CKiSz miała nie lada problem z wyborem tego najpiękniejszego wianka sobótkowego.

A gdy już wszyscy zostali nagrodzeni, przyszedł czas na artystyczne prezentacje Klubu Seniora Megawat i Zespołu Sidus. Tego wieczoru wszystko miało swój niepowtarzalny charakter. O wyznaczonej godzinie orkiestra wraz z młodzieżą z CKiSz poprowadziła Korowód Światła nad rzekę Czarną, by zabrać uczestników do niezwykłego świata czarownic i wodnych rusałek. Taniec przeplatał się z ogniem, muzyce towarzyszyło słowo, a wszystko razem podkreśliło niezwykłość pradawnego Misterium Świętojańskiego. Ogień płonącego ogniska i rozświetlony tysiącem lampek most stworzył magiczną scenerię dla tańca czarownic i diabłów, poszukiwań kwiatu paproci i puszczanych na wodę wianków, które zręcznie wyławiali przepływający kajakarze. Nie był to jednak koniec artystycznych wrażeń. Powrotowi korowodu towarzyszył dźwięk bębnów będący zapowiedzią muzycznego kręgu i tańca światła w wykonaniu tancerek z grupy Digress. Świecące posągi jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki ożyły, przybierając postać pięknych, tańczących motyli.

Było magicznie. Krąg Bębnów zbliżył uczestników, pozwolił wyzwolić skrywane emocje i poddać się dźwiękom, a pokaz ognia zakończył muzyczne przedstawienie. Cuda Wianki wśród żywiołów ognia i wody, pozytywnej energii i radosnej zabawy podczas „tańca wokół kwiatu paproci” minęły niepostrzeżenie. Szkoda tylko, że na Noc Świętojańską trzeba czekać cały rok.

Dziękujemy autorom Misterium Nocy Świętojańskiej: Tam na góre ogień gore” za możliwość wykorzystania fragmentów misterium. 

• Scenariusz, reżyseria : Sławomir Konarzewski 
• Teksty: Teresa Kołakowska, Sławomir Konarzewski 
• Muzyka: Paweł Andruszkiewicz