Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej

Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej został ustanowiony na mocy ustawy sejmowej z dnia 9 stycznia 2025 roku W hołdzie żołnierzom Armii Krajowej – największej konspiracyjnej armii w podbitej przez Niemcy i Rosję Europie, armii, która jako zbrojne ramię Polskiego Państwa Podziemnego prowadziła bohaterską walkę o odzyskanie przez Rzeczpospolitą Polską suwerenności i niepodległości, a której żołnierze po II wojnie światowej byli prześladowani przez władze komunistyczne zależne od Związku Sowieckiego.

Jakie były korzenie Armii Krajowej? Sięgnijmy do wydarzeń z  26-27 września 1939 roku, kiedy to grupa wyższych rangą oficerów z generałem Michałem Karaszewiczem - Tokarzewskim na czele i ówczesnym prezydentem stolicy, Stefanem Starzyńskim, zawiązali konspiracyjną organizację - Służba Zwycięstwu Polsce. I tak zaczęło się rozbudowywać Polskie Państwo Podziemne, zaś organizację przekształcono w Związek Walki Zbrojnej. 14 lutego 1942 roku Naczelny Wódz, generał Władysław Sikorski, wydał rozkaz o przekształceniu ZWZ w Armię Krajową, by scalić polskie zbrojne oddziały konspiracyjne i podporządkować ich Rządowi Polskiemu w Londynie. 

Jeśli chodzi o dowódców Armii Krajowej, to byli nimi kolejno generałowie:  Stefan Rowecki pseudonim Grot do 30 czerwca 1943, Tadeusz Komorowski pseudonim Bór do 2 października 1944 i Leopold Okulicki pseudonim Niedźwiadek do 19 stycznia1945 roku.

Na terenie województwa świętokrzyskiego, w tym na naszej połanieckiej ziemi, a także w województwie podkarpackim i małopolskim, działał legendarny oddział partyzancki "Jędrusie", założony przez Władysława Jasińskiego. Jesienią 1943 w obliczu akcji "Burza", Jędrusie zostali scaleni z Armią Krajową, najsilniejszą i najlepiej zorganizowaną podziemną armią europejską II wojny światowej, zachowując swój odrębny charakter.

Oto tekst przysięgi żołnierzy AK:

• "W obliczu Boga Wszechmogącego i Najświętszej
  Marii Panny, Królowej Korony Polskiej, kładę swe ręce na ten
  Święty Krzyż, znak Męki i Zbawienia, i przysięgam być wierny
  Ojczyźnie mej Rzeczypospolitej Polskiej, stać nieugięcie na straży
  jej honoru i o wyzwolenie Jej niewoli walczyć ze wszystkich sił aż
  do ofiary życia mego. Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i
  rozkazom Naczelnego Wodza oraz wyznaczonemu przezeń
  Dowódcy Armii Krajowej będę bezwzględnie posłuszny, a
  tajemnicy niezłomnie dochowam, cokolwiek by mnie spotkać
  miało. Tak mi dopomóż Bóg".

Pamiętajmy o naszych bohaterach, bo stanowią oni integralną część naszej historii, naszej tożsamości narodowej.

Cześć ich pamięci!

Połaniec, 14 lutego 2025 roku

Małgorzata Dalmata-Konwicka