„Pieczony ziemniak” w Tursku Małym – święto wspólnoty, tradycji i smaku

20 września w Tursku Małym odbył się  „Pieczony ziemniak”. To nie tylko spotkanie przy ognisku i smakowanie prostych potraw, ale przede wszystkim święto wspólnoty, tradycji i radości z bycia razem.

„Pieczony ziemniak” to wydarzenie organizowane przez mieszkańców sołectwa, jego istotą jest powrót do prostych przyjemności – wspólne pieczenie ziemniaków w żarze, śpiewy, rozmowy oraz zabawy, które łączą pokolenia.

Zgromadzonych mieszkańców powitały: Przewodnicząca Rady Miejskiej w Połańcu Pani Małgorzata Walenciak oraz Sołtys Turska Małego Kolonii Pani Elżbieta Janiec, które podkreśliły znaczenie wspólnej integracji i aktywizacji lokalnej społeczności.

Na uczestników czekały także smakołyki, które zawsze budzą zachwyt: swojskie ciasta, kiełbaski z grilla i pieczone ziemniaki w ognisku.

Dużo atrakcji przygotowano z myślą o dzieciach. Pod opieką animatorów z Centrum Kultury i Sztuki w Połańcu mogły uczestniczyć w grach i zabawach, korzystać z malowania twarzy, tatuaży czy przejażdżek quadem. Śmiech i energia najmłodszych były najlepszym dowodem na to, że integracja to nie tylko rozmowy dorosłych, ale też wspólna zabawa całych rodzin.

Jednym z najbardziej oczekiwanych punktów programu był występ przygotowany przez wychowanków pani Małgorzaty Drożdżowskiej z Centrum Kultury i Sztuki w Połańcu.

 Młodzi artyści zaprezentowali swoje talenty wokalne i taneczne, zyskując ogromne brawa. Muzyka i śpiew niosły się daleko, a każdy mógł poczuć się częścią wspólnoty – niezależnie od wieku.

W wydarzeniu także uczestniczyli: Burmistrz Miasta i Gminy Połaniec Pan Jacek Benedykt Nowak wraz z małżonką, Przewodnicząca Rady Miejskiej w Połańcu Pani Małgorzata Walenciak, Skarbnik gminy w Połańcu Pani Małgorzata Żugaj oraz Dyrektor Centrum Kultury i Sztuki Pani Monika Pławska.

„Pieczony ziemniak” to żywy przykład, jak prosta idea może budować więzi międzyludzkie i wzmacniać tożsamość miejsca. Spotkanie przy ogniu przypomina, że warto celebrować codzienność i czerpać radość z tego, co bliskie i naturalne.