Piękna tradycja, która trwa od ponad trzech stuleci. Połanieccy pielgrzymi wyruszyli do Sulisławic
7 września 2026 roku po raz kolejny mieszkańcy Połańca i okolic wyruszyli pieszo do Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej – Pani Ziemi Sandomierskiej w Sulisławicach. Ta wyjątkowa pielgrzymka jest świadectwem wiary, przywiązania do tradycji oraz wspólnoty, która od ponad 300 lat łączy kolejne pokolenia mieszkańców Połańca.
Rankiem, o godzinie 8:00, pielgrzymi rozpoczęli swoją drogę do Matki Bożej Bolesnej. Przed nimi były kilometry wspólnego marszu, modlitwy, śpiewu i rozmów. Każdy niósł ze sobą własne intencje, prośby i podziękowania, ale wszyscy szli w jednym kierunku – do sulisławskiego sanktuarium.
To właśnie w takich chwilach szczególnie mocno można poczuć siłę wspólnoty. Wspólna droga, modlitwa i wzajemna troska sprawiły, że tegoroczna pielgrzymka po raz kolejny stała się nie tylko wydarzeniem religijnym, ale również pięknym spotkaniem mieszkańców.
Wśród pielgrzymów znalazł się Pan Szymon, który do Sulisławic pielgrzymował już po raz szósty. Jak podkreśla, udział w pielgrzymce jest dla niego czymś więcej niż tylko pokonaniem kolejnych kilometrów.
- Pielgrzymka do Sulisławic to dla mnie czas zatrzymania się, modlitwy i refleksji. Idziemy razem, rozmawiamy, śpiewamy, czasem jest zmęczenie, ale ono szybko mija. Najważniejsze jest to, że możemy być razem i wspólnie dotrzeć do Matki Bożej z naszymi intencjami. To piękna tradycja, którą warto przekazywać kolejnym pokoleniom.
W tegorocznej pielgrzymce uczestniczyli również najmłodsi. Wśród nich była mała Laura, dla której wspólna droga do Sulisławic była wyjątkowym przeżyciem.
- Trochę bolały mnie nóżki, ale było bardzo fajnie. Z koleżanką przygotowałam kilka piosenek, które śpiewaliśmy wspólnie z innymi. Najbardziej podobało mi się, że wszyscy byli razem. Chcę jeszcze raz pójść na pielgrzymkę!
Jej słowa najlepiej pokazują, że tradycja pielgrzymowania może być żywa również wśród najmłodszych, dla których wspólna droga staje się ważnym i pięknym doświadczeniem.
Po dotarciu do Sulisławic o godzinie 18:00 pielgrzymi uczestniczyli w uroczystej Mszy Świętej koncelebrowanej pod przewodnictwem biskupa ordynariusza Krzysztofa Nitkiewicza. Był to szczególny moment wyciszenia, modlitwy i podziękowania za wspólnie przebytą drogę.
Wierni, którzy wcześniej przemierzali kolejne kilometry w modlitwie i śpiewie, mogli wspólnie stanąć przed obrazem Matki Bożej Bolesnej i powierzyć Jej swoje intencje, prośby oraz podziękowania. Obecność księdza biskupa oraz wspólna Eucharystia były pięknym zwieńczeniem pielgrzymiego trudu i podkreśliły duchowy wymiar tego wyjątkowego dnia.
Serdecznie dziękujemy wszystkim pielgrzymom, którzy tak licznie wyruszyli wspólnie do Sulisławic. Dziękujemy za każdy przebyty kilometr, wspólną modlitwę, śpiew, uśmiech, dobre słowo i wzajemną pomoc.
Szczególne podziękowania kierujemy do wszystkich osób, które zaangażowały się w przygotowanie oraz bezpieczny i sprawny przebieg pielgrzymki. Dziękujemy druhom z Ochotniczej Straży Pożarnej w Połańcu, Panu Bartłomiejowi Smoleniowi za przygotowanie bryczki z końmi, Pani Karolinie Ratusznik-Witkowskiej za zapewnienie wody dla pielgrzymów, Panu Jerzemu Stefaniakowi z Restauracji „Stefanek” za przygotowanie pysznego posiłku regeneracyjnego – bigosu, a także Państwu Brzdękiewicz, Pani Justynie Meszek-Muchackiej oraz wszystkim osobom, które swoją pomocą i życzliwością przyczyniły się do sprawnego przebiegu pielgrzymki.
Słowa wdzięczności kierujemy również do ks. Grzegorza Słodkowskiego oraz dk. Mateusza Sklażewicza za duchową opiekę, modlitwę i obecność podczas pielgrzymowania.
Połaniecka pielgrzymka do Sulisławic to tradycja, której historia sięga ponad trzech stuleci. Przez kolejne pokolenia zmieniały się czasy, ludzie i codzienne życie, ale niezmiennie pozostała potrzeba wspólnego pielgrzymowania do Matki Bożej Bolesnej.
Tegoroczna pielgrzymka po raz kolejny pokazała, że ta piękna tradycja nadal żyje. Co więcej – dzięki obecności dzieci i młodzieży ma szansę być przekazywana dalej, z pokolenia na pokolenie.
Niech pozostanie pięknym świadectwem wiary, wspólnoty, wzajemnej życzliwości i przywiązania do tradycji Połańca.
Dziękujemy wszystkim, którzy byli z nami na tej wyjątkowej drodze. Do zobaczenia za rok!
Fot. Parafia Świętego Marcina Biskupa w Połańcu
