231. rocznica Insurekcji Kościuszkowskiej
24 marca 1794 roku to data, która na zawsze zapisuje się w historii Polski, ponieważ tego dnia Tadeusz Kościuszko, na Rynku Głównym w Krakowie, odczytał Akt Powstania Kościuszkowskiego oraz złożył uroczystą przysięgę, stając się Naczelnikiem Siły Zbrojnej Narodowej. Insurekcja Kościuszkowska, której początek datowany jest na tę chwilę, była jednym z najważniejszych zrywów narodowych w historii Polski, skierowanym głównie przeciwko Rosji i Prusom, które dzieliły Polskę.
Przysięga Kościuszki, którą złożył w obecności licznych zebranych na rynku, miała głębokie znaczenie symboliczne i polityczne. Obiecał, że nie użyje swojej władzy w sposób szkodliwy dla narodu, lecz wyłącznie w celu obrony granic, odzyskania niepodległości i zapewnienia wolności obywatelom. Był to moment, który zjednoczył ludzi w walce o niepodległość, w tym także chłopów, którzy zyskali szereg przywilejów po wydaniu Uniwersału Połanieckiego (7 maja 1794).
Chociaż powstanie początkowo odnosiło sukcesy, takie jak zwycięstwo w Bitwie pod Racławicami (4 kwietnia 1794 roku), to losy Insurekcji zaczęły się zmieniać po porażce pod Szczekocinami (6 czerwca 1794). Mimo trudności, powstańcy nadal walczyli, aż do decydującej bitwy pod Maciejowicami (10 października 1794), po której Kościuszko trafił do rosyjskiej niewoli. Zakończenie powstania miało miejsce 16 listopada 1794 roku, kiedy po kapitulacji oddziałów powstańczych pod Radoszycami, zakończono zbrojny opór.
Mimo klęski militarnej, Insurekcja Kościuszkowska miała ogromne znaczenie dla przyszłości Polski, pozostawiając niezatarte ślady w historii i świadomości narodowej, stając się symbolem walki o wolność i niepodległość.
